O pravoslavnoj misiji danas – Sabor Ruske Pravoslavne Crkve

O pravoslavnoj misiji danas – Sabor Ruske Pravoslavne Crkve

(odluka Arhijerejskog Sabora RPC, 29 novembar – 2 decembar 1994. godina, Moskva)

Gospod je zapovedio Svojim apostolima, učenicima i sledbenicima da budu Njegovi svedoci „sve do kraja zemlje“ (D.Ap. 1:8). Rekao je: „Idite, dakle, i naučite sve narode krsteći ih u ime Oca i Sina i Svetog Duha, učeći ih da drže sve što sam vam zapovjedio“ (Mt. 28:19-20). Od apostolskih vremena to svedočenje je neodvojivi deo života jedne, Svete, Saborne i Apostolske Crkve koji nalazi put ka ljudskim srcima…
Verna zavetima Gospoda i svetih Apostola, Ruska Pravoslavna Crkva je od davnina svedočila o Hristu, objavivši Evanđelsku istinu mnogim narodima zemlje. Pritom se sva istorija širenja hrišćanstva od srane naše Crkva odlikovala velikom raznolikošću u svojevrsnim vaseljenskim karakterom, koji ne ulazi u okvir jednog etnosa. Uslovi misionarskog služenja Ruske Crkve nikada nisu bili laki. Međutim, ona je bila ustanju da prosveti svetlošću Hristovom mnoge milione ljudi ne samo na svojoj prvobitnoj kanonskoj teritoriji – Kijevskoj, Novgorodskoj i Moskovskoj Rusiji, već i na beskrajnim prostorima tri dela sveta – do Kine, Japana i Amerike.
Misionarsko i prosvetiteljsko služenje naše Crkve prekinuto je revolucijom 1917-19718. godine, nakon koje je naše glavno svedočanstvo bilo mučeništvo, kojim su arhipastiri, pastiri i mirjani pravoslavne Rusije proslavili Gospoda i Spasitelja.
Danas Ruska Crkva obnavlja pun život u uslovima slobode. Međutim, zahvaljujući Gospodu za izbavljenje od spoljašnjih okova, sa zabrinutošću primećujemo da radikalne promene koje se događaju u našem društvu, izazivaju negativne pojave kao što je izgubljenost ljudi u pogledu na svet i javljanje duhovnog vakuuma koji se sve više ispunjava pseudo-kulturom, propagandom nasilja, poroka, neprijateljstva, zločina, nemorala. Posebno zabrinjava to što se duhovnom dezorijentisanošću naših sugrađana koriste inoslavni i nehrišćanski propovednici koji deluju bez ikakve kontrole, odvajaju od Majke Crkve ljudske duše koje su u Njoj dobile Krštenje ili koje su sa Njom povezane istorijskim i kulturnim korenovima. Brigu izaziva takođe i stremljenje da se uvuku duhovno neiskusni ljudi u mrežu totalitarnih sekti, pseudoreligija, okultnih učenja pa čak i satanista.
Sećajući se duga propovedi učenja Hristovog i imajući vidu gorenabrojane probleme, Arhijerejski Sabor poziva pastire i čeda RPC da izađu na novo poprište misionarskog služenja.
U tom služenju neophodno je rukovoditi se zavetima Drevne Crkve, koristiti misionarsko iskustvo Ruskog Pravoslavlja, brižljivo i pažljivo porediti sadašnje mogućnosti i potrebe sa neprestanim sećanjem na godine mučeničkog svedočenja u bliskoj prošlosti. Neophodno je stvoriti sintezu celovite hrišćanske kulture koja bi predstavljala izobraženje večne i neizmenjive istine Pravoslavlja u realnosti koja se neprestano menja.
Misionarsko služenje je neraskidivo povezano sa zadatkom uspostavljanja punog crkvenog života u eparhijama i parohijama, sa neophodnošću da se rašire napori u oblasti religioznog obrazovanja, katehizacije i evangelizacije. Kao misionarski cilj treba da služi celokupan parohijski život, posebno duhovno-prosvetiteljski napori pastira i mirjana, i celodnevna đakonija (služenje) koja je organski postoji u zajednici vernih – „liturgijom nakon liturgije“. Upravo zato snažno misionarsko dejstvo ima socijalno služenje Crkve, njena briga o siromašnima i ugnjetenima, izbeglima, emigrantima, nezaposlenima i beskućnicima.
Pravoslavna misija treba da uzme u obzir raznolikost savremenog društva, neophodnost posebnog prilaza različitim profesionalnim i kulturnim grupama, pre svega, vojnicima, radnicima, zemljoradnicima, članovima profesionalnih udruženja, različitim grupama inteligencije, obespravljenim žrtvama urbanizacije u savremene tehničke civilizacije, ljudima koji su u socijalnim grupama rizika, zatvorenicima. Neophodno je posebno obratiti pažnju na misionarski rad sa mladima, organizacijom bogosluženja i religioznih beseda za mlade i adolescente.
Važan deo misionarskog služenja Crkve treba da postane njen doprinos kulturi, umetnosti, nauci i drugim oblastima života naroda. U vezi sa tim treba razmotriti doprinos Crkve u rešavanju problema ekonomije, ekologije, mirotvorstva, regulisanju državnog i društvenog života, a takođe i učešće pravoslavnih hrišćana u opšteljudskim naporima, usmerenih na rešavanje tih problema.
Sabor smatra za izuzetno važno duboko izučavanje pitanja o obnovi misionarskog delovanja pravoslavnog bogosluženja. U vezi sa tim, razvoj liturgijskog života u našoj Crkvi praktično se zaustavio u prvim godinama nakon reolucije. Većina stanovnika naših zemalja je bespovratno izgubila kulturu tradicionalnu za prethodne vekove. Neophodno je učiniti im dostupnijim smisao bogoslužbenih tekstova i sveštenodejstava, koji u sebi čuvaju najveću bogonadahnutu mudrost i koji mogu biti prava sredstva pravoslavnog obrazovanja i vaspitanja.
Imajući u vidu krajnju neophodnost razvoja praktičnih crkvenih napora u ukazanom smeru, Arhijerejski Sabor odlučuje:

1. Poručiti Svetom Sinodu da obrazuje u najbliže vreme radnu grupu za planiranje obnove pravoslavne misije RPC na njenoj kanonskoj teritoriji. Radnoj grupi se predlaže da sakupi i uradi analizu informacija:
– o savremenom stanju misionarskog polja, koje ulazi u oblast kanonske i pastirske brige RPC, o misionarskoj delatnosti inoslavnih zajednica i religioznih organizacija na tom polju,
– o prozelitskoj delatnosti nehrišćanskih religija,
– o širenju crkvenih raskola, lažnih pravoslavnih grupa i njihove delatnosti unutar Crkve,
– o parareligioznim grupama, ezoterijskim kultovima i sektama, koje pre svega imaju totalitarni i autokratski karakter,
O stepenu religiozne i konfesionalne svesti našeg naroda, o uporedivosti procentnog odnosa takozvanih „nominalnih“ i „delatnih“ hrišćana.

2. Nakon završetka rada radne grupe i predstavljanje informacionih materijala i odgovarajućih predloga Svetom Sinodu treba raspraviti o stvaranju specijalne opštecrkvene strukture koja je prizvana da:

– koordinira misionarsku delatnost sinodalnih institucija, eparhija, manastira i drugih crkvenih institucija
– stimuliše stvaranje misionarskih struktura na eparhijskom i parohijskom nivou, kao i u manastirima i drugim crkvenim institucijama,
– nastavlja sakupljanje informacija koje su neophodne za misionarski rad,
– suprotstavlja se razornim dejstvima inoslavnih, nehrišćanskih i pseudoreligioznih misionara, delatnosti totalitarnih sekti.
– izda neophodne sa misionarski rad bogoslovske i praktične priručnike, predstavlja odgovarajuće preporuke crkvenom sveštenonačaliju.

3. Poručiti Sinodalnoj komisiji za bogosluženje da:

– nastavi započete ali od Pomesnog sabora 1917-1918. god. nezavršene radove za uređivanje bogoslužbene prakse,
– nastavi redakciju bogoslužbenih tekstova, započetu početkom prethodnog veka.
– razmotri druga pitanja povezana sa misionarskim značajem pravoslavnog bogosluženja i crkvene kulture.

U sastav komisije treba uključiti predstavnike sinodalnih ustanova, duhovnih škola i drugih ustanova, kao i pravoslavne naučnike – istoričare i filologe. O sastavu komisije i konkretnom planu njenog rada odlučuje Sveti Sinod.

4. Naučni komitet treba da razradi i u program naučnih ustanova integriše predmet misiologije. Naučni program za rad sa sektama dovesti u sklad sa najnovijim podacima i realnošću. Preraditi kurs pastirskog bogoslovlja sa uzimanjem u obzir zahteva koje savremeni život postavlja pred Crkvu.

http://www.synergia.itn.ru/kerigma/katehiz/mission/stat/mis-arh.htm

Rubrika: Zvanični dokumenti, Savremena misija Crkve

O Autoru ()

Pravoslavni misionarski centar „o. Danil Sisojev“ pokrenut je na Bogojavljenje 2010. godine sa ciljem da se pravoslavni hrišćani što više čuju i saznaju o ispunjavanju poslednje Spasiteljeve zapovesti (Mt. 28:19-20) koju Njegova Crkva danas izvršava. Predlog za stvaranje samog centra dao nam je Mučenik čije ime naš centar nosi, na nekoliko dana pre nego što je postradao za Hrista. Naš cilj je da, koliko je u našoj moći, pomognemo kako spoljašnju tako i unutrašnju misiju Crkve. Zato smo pokrenuli jednu akciju pod nazivom „500x100“, koja za cilj ima da okupi 500 revnosnih pravoslavnih hrišćana koji bi donirali 100 dinara mesečno za potrebe misije Crkve. Ako želite da detaljnije pročitate o našem poduhvatu, prijavite se OVDE.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *